Energie‑Nederland is ernstig bezorgd over de verdere uitwerking van een invoedingstarief voor elektriciteitsproducenten, zoals aangekondigd door de Autoriteit Consument en Markt (ACM). De huidige geopolitieke situatie vraagt om versneld investeren in duurzame energie. Een invoedingstarief bereikt precies het tegenovergestelde. 

De ACM stelt dat een invoedingstarief producenten stimuleert om het elektriciteitsnet zo efficiënt mogelijk te gebruiken. Een kwantitatieve onderbouwing daarvoor ontbreekt volledig. Efficiënt netgebruik mag bovendien niet los worden gezien van betaalbaarheid, investeringszekerheid en leveringszekerheid van het totale energiesysteem. 

Een invoedingstarief remt juist de prikkel bij afnemers af voor efficiënt netgebruik, terwijl daar het grootste potentieel ligt om het net daadwerkelijk efficiënter te benutten. In het elektriciteitssysteem volgt het aanbod immers de vraag: producenten wekken elektriciteit op om te voorzien in de behoefte van afnemers. Door de focus te verleggen naar producenten blijven belangrijke mogelijkheden aan de vraagzijde om het net efficiënter te gebruiken te veel onbenut. 

Het invoedingstarief leidt tot extra kosten en meer onzekerheid voor producenten van en investeerders in duurzaam opgewekte elektriciteit. Dit beïnvloedt de businesscases van projecten enorm negatief voor zon, wind op land, wind op zee en CO2-vrij regelbaar vermogen. Juist in een periode waarin Nederland voor grote investeringsopgaven staat om de klimaatdoelen te realiseren en om energie-onafhankelijk te worden, zijn stabiliteit en voorspelbaarheid voor investeringen essentieel. 

De aankondiging van een mogelijk invoedingstarief werkt nu al direct door in investeringsbeslissingen. Projectontwikkelaars en financiers moeten nu bij nieuwe projecten rekening houden met extra nettarieven die nog niet concreet zijn uitgewerkt. Dit speelt nadrukkelijk een grote rol bij aankomende SDE++ rondes en de wind op zee‑tender voor IJmuiden Ver Gamma. Die onzekerheid zal leiden tot hogere subsidievragen, uitstel van investeringen en/of het afzien van projecten. Daarmee komt de uitrol van duurzame elektriciteitsproductie nog verder onder druk te staan. 

Het Kabinet deelt deze zorgen. In de beantwoording van Kamervragen erkent de minister dat een invoedingstarief de businesscases van nieuwe projecten kan verslechteren, kan leiden tot hogere onrendabele toppen en daarmee tot een grotere subsidiebehoefte, terwijl het beschikbare budget daarvoor niet toereikend is. Met de reële kans dat investeerders (voortijdig) afhaken. Het Kabinet wijst juist op de risico’s voor investeringen en de noodzakelijke voortgang van de energietransitie. Deze lijn is eerder bevestigd in een Kamerbrief over de bekostiging van het elektriciteitssysteem, waarin expliciet wordt gewaarschuwd voor de negatieve effecten van een invoedingstarief op nieuwe projecten, waaronder wind op zee. 

Energie‑Nederland pleit juist daarom voor een andere koers. De uitdagingen rond netcongestie en de stijgende netkosten vragen om maatregelen die aantoonbaar bijdragen aan lagere totale systeemkosten, investeringszekerheid en leveringszekerheid. Dit vereist een integrale systeembenadering benadering, en vooral geen generiek invoedingstarief.  

Energie‑Nederland blijft de ACM oproepen om af te zien van een invoedingstarief en volledig in te zetten op beleid dat de energietransitie versnelt in plaats van frustreert. 

Zie ook het bericht van Energie-Nederland, NedZero, Holland Solar en Energie Samen van begin januari.